Reglugeršum breytingu į reglugerš nr. 264/1971um raforkuvirki, meš įoršnum breytingum.
1. gr.
§ 330 Rafgiršingar
Žessar reglur gilda um varanlegar giršingar, sem eru rafvęddar.
a) Uppsetning rafgiršinga og lega žeirra.
1. Uppsetningu og rekstri rafgiršinga skal žannig hįttaš, aš hvorki mönnum né dżrum stafi hętta af žeim.
2. Ekki mį vera skemmra milli stakra giršinga en 2 metrar, hvort sem um er aš ręša rafgiršingar eša ekki. Ef loka žarf bili į milli žeirra, skal žaš gert meš einangrunarefni. Ekki mį tengja rafgiršingu viš eldri giršingar, svo sem gaddavķrs- eša netgiršingar.
3. Žar sem rafgiršingar liggja žvert yfir gönguslóšir, skal vera hliš śr einangrunarefni eša giršingaržrep (tröppur/prķla). Žar skulu giršingarstrengirnir merktir meš varanlegum višvörunarskiltum. Rķsi įgreiningur um hvaš telja skuli gönguslóša, skal vķsa honum til hlutašeigandi sveitarstjórnar til śrskuršar. Žar sem opna žarf rafgiršingu, skulu giršingarhlutar, sem snerta žarf til aš opna giršinguna, vera śr einangrunarefni eša einangrašir frį giršingunni.
4. Rafgiršingar skulu auškenndar meš višvörunarmerkjum. Skulu žau tryggilega fest į efsta streng giršingar eša merkihólkar settir efst į staura hennar. Viš vegi og gönguslóša skal bil milli višvörunarmerkja mišast viš, aš alls stašar sjįist į milli merkja og bil vera aš hįmarki 100 metrar, en aš öšru leyti mį bil milli žeirra vera allt aš 500 metrar.
Stęrš višvörunarmerkjanna skal vera 210x105 mm og grunnlitur žeirra gulur. Į bįšum hlišum skiltanna skal vera mynd af hįspennuör og įletrunin:
„VIŠVÖRUN – RAFGIRŠING"
Įletrun skal vera meš svörtum lit, hęš stafa a.m.k. 25 mm og įprentunin óafmįanleg. Ekki į aš vera annaš skrįš į skiltin en fyrrnefnd višvörun. Grunnlitur giršingarstaura mį ekki vera hinn sami og grunnlitur višvörunarmerkjanna.
5. Žegar rafstrengur (samtengingarstrengur) er lagšur žvert undir veg skal leggja hann ķ einangrunarpķpu.
6. Ef naušsynlegt er, aš rafgiršing eša aštaugar hennar liggi yfir akvegi og notuš er loftlķna eša loftstrengur, skal lóšrétt fjarlęgš tengilķnunnar eša strengsins vera minnst 6 metrar frį yfirborši vegar. Viš slķkar ašstęšur skal fariš eftir įkvęšum 311. gr. b), 312. gr., 315. gr. og 403. gr. reglugeršar žessarar og 33. gr. vegalaga nr. 45/1994.
b) Fjarlęgš rafmagnsgiršinga og jaršskauta žeirra frį öšrum raforkuvirkjum.
1. Ef fyrirhugaš er aš setja upp rafgiršingu nęr fjarskiptalögnum en nemur 15 metrum, eša reisa fjarskiptavirki innan 15 metra frį rafgiršingu, sem fyrir er, skal haft samrįš viš eiganda žeirra mannvirkja og samiš um framkvęmdina, įšur en verkiš er hafiš og koma žannig ķ veg fyrir truflanir eša hagsmunaįrekstra.
2. Fjarlęgš rafgiršinga frį rafbśnaši ķ dreifikerfum rafveitna, s.s. dreifiskįpum o.ž.h., mį ekki vera minni en 2,5 metrar.
3. Milli jaršskauta rafgiršinga og jaršskauta rafveitna skal aš jafnaši ekki vera skemmra en 20 metrar. Hafa skal samrįš viš viškomandi rafveitu um legu jaršskauta hśsveitna og spennistöšva, leiki vafi į um bil milli jaršskauta.
4. Žegar rekstrarjaršskaut rafgiršingar er ķ nįgrenni hśsveitna, skal jaršskaut giršingarinnar vera ašskiliš frį hlķfšarjaršskautum hśsveitnanna og rekstrarjaršskautum veitukerfa, žannig aš minnst 10 metrar séu į milli. Žegar koma žarf jaršskauti rafgiršingar śt fyrir įhrifasvęši annarra jaršskauta, skal jaršskautstaug giršingarinnar a.m.k. vera rekstrareinangruš, og lögš ķ einangrunarpķpu į nógu löngum kafla til žess aš fyrrgreind fjarlęgš nįist.
5. Žurfi varanleg rafgiršing aš liggja nęr hįspennulķnum eša öšrum hįspennuvirkjum en nemur 15 metrum, skal sótt um leyfi viškomandi rafveitu.
Varast skal aš setja upp langar rafgiršingar samsķša hįspennulķnunum vegna spanįhrifa frį lķnunum
6. Sé naušsynlegt aš setja upp varanlega rafgiršingu nęrri loftlķnu, skal hęš efsta giršingarstrengsins frį jöršu vera minni en 2 metrar. Žetta markgildi į viš alls stašar žar sem:
a) fjarlęgš frį lóšréttri lķnu ysta vķrs loftlķnu (ofanvarpi) er minni en 2,5 metrar og spenna loftlķnunnar er 1 kV eša minni (lįgspenna) eša
b) fjarlęgš frį hįspennulķnu er minni en 15 metrar og spenna lķnunnar meiri en 1 kV (hįspenna), sjį b)-liš, 5. töluliš.
Foršast skal aš leggja rafgiršingu žvert į hįspennulķnur. Sé žaš naušsynlegt skal rafgiršingin vera sem nęst hornrétt į hįspennulķnuna. Sótt skal um leyfi til eiganda hįspennulķnunnar ķ hverju tilviki.
Ef rafgiršing liggur žvert į hįspennulķnu, skal hśn vera ķ a.m.k. 2,5 metra fjarlęgš frį lķnumöstrum.
7. Rafgiršingar og aštaugar žeirra skulu vera ķ 2 metra fjarlęgš frį sķmaloftlķnum hiš skemmsta. Haft skal samrįš viš eiganda fjarskiptavirkis um tilhögun framkvęmda.
8. Strengi rafgiršinga eša aštaugar žeirra mį ekki festa į raflķnu- eša sķmastaura.
c) Bśnašur og frįgangur.
1. Aldrei mį nota gaddavķr ķ rafgiršingar, sjį a)-liš, 2. töluliš.
2. Hver einstök rafgiršing skal ašeins vera tengd einum spennugjafa.
Śtgangsspenna spennugjafa fyrir rafgiršingar skal undantekningarlaust vera ķ samręmi viš gildandi reglur.
Giršingar meš einum streng mį ašeins tengja viš eina rįs spennugjafa, en fjölstrengja rafgiršingar mį tengja viš fleiri rįsir sama spennugjafa meš žvķ skilyrši, aš hver giršingarstrengur sé ašeins tengdur viš eina rįs.
3. Rafgiršingar og spennugjafa rafgiršinga skal ekki setja žar sem um eldhęttu getur veriš aš ręša. Spennugjafa skal komiš fyrir, žar sem börn nį ekki til, og jafnframt gengiš žannig frį žeim, aš slysahętta sé sem minnst.
4. Spennugjafar rafgiršinga skulu fullnęgja kröfum, sem geršar eru til raffanga meš tilliti til öryggis og markašssetningar. Žar sem spennugjafar tengjast veitukerfi rafveitu (neysluveitu), skulu žeir settir upp og tengdir af fagmönnum ķ samręmi viš gildandi reglugeršir.
5. Ef spennugjafi rafgiršingar er festur į eša ķ byggingu meš eldingavara, skal tengja saman jaršskaut eldingavara og jaršskaut giršingarinnar.
6. Rafgiršingar og aštaugar žeirra skulu ekki vera ķ leišnu sambandi viš mįlmhluta, sem ekki tilheyra giršingunni, t.d. byggingahluta, handriš į brśm og žess hįttar.
7. Aštaugar rafgiršinga skulu festar į einangrara meš fullnęgjandi einangrunarhęfni og efnisstyrk.
Inni ķ byggingum skulu aštaugar rafgiršinga meš meira en 1 kV rekstrarspennu vera sérstaklega einangrašar frį byggingahlutum, sem eru ķ beinu leišandi sambandi viš jöršu.
Žetta skal gert annašhvort meš nęgilegu loftbili eša meš hįspennustrengjum, sem geršir eru a.m.k. fyrir žį spennu, sem notuš er.
Einangrurum skal komiš žannig fyrir, aš aštaugar og strengir giršingarinnar verši minnst ķ 3 sm fjarlęgš frį byggingahlutum, pķpum, leišandi hlutum og öšru žvķlķku, žannig aš ekki verši óbeint leišiš samband viš byggingahluta, sem geta brunniš t.d. um nagla og ašra leišandi hluti.
Aštaugum spennugjafa, sem eru meš leišandi umgerš, skal komiš žannig fyrir, aš ekki myndist leišiš samband viš umgeršina.
8. Ef naušsynlegt er aš leggja aštaugar giršinga nešanjaršar, skal tryggja örugga einangrun žeirra gagnvart jöršu meš pķpum śr einangrunarefni eša hįspennustrengjum.
9. Rekstrarjaršskauti giršingar skal helst komiš fyrir, žar sem jaršvegur er rakur, til žess aš tryggja sem besta jarštengingu. Ef notuš eru stafskaut, skal nota jaršskautsteina af višurkenndri gerš og skulu žeir ekki vera styttri en 2 metrar skv. įkvęšum 242. gr. žessarar reglugeršar um fyrirkomulag og gerš jaršskauta og jaršskautstauga.
Ekki skal vera skemmra milli samtengdra stafskauta (teina) en nemur tvöfaldri lengd žeirra. Tengivķrar milli skautsteina skulu tengdir meš tengiklemmum og tengivķrarnir grafnir nišur milli teinanna.
Višnįm rekstrarjaršskauta rafgiršinga skal hiš hęsta vera 30 ohm.
Ķ stafskaut skal nota a.m.k. žrjį teina og reka žį nišur žannig, aš žeir myndi žrķhyrning, og hringtengja.
Vķr eša boršaskaut skulu grafin nišur į a.m.k. 0,5 metra dżpi. Dżpt jaršskauts mį žó vera minni žegar um er aš ręša afllitla spennugjafa, sem fį afl sitt frį rafgeymum.
2. gr.
Reglugerš žessi um breytingu į reglugerš um raforkuvirki nr. 264 31. desember 1971, meš įoršnum breytingum, er sett samkvęmt heimild ķ 13. gr. laga nr. 146/1996 um öryggi raforkuvirkja, neysluveitna og raffanga og öšlast žegar gildi.
Višskiptarįšuneytinu, 8. febrśar 1999.
F. h. r.
Žóršur Frišjónsson. Atli Freyr Gušmundsson. |